ເຊືອກຮັດເຂົ້າໃນບ່ອນທີ່ເປັນສະຖຽນຈິງຊ່ວຍປ້ອງກັນການເຄື່ອນຍ້າຍຂອງສິນຄ້າໃນເວລາຂົນສົ່ງໄດ້ແນວໃດ?

ຜູ້ປະກອບການດ້ານການຂົນສົ່ງທຸກຄົນ, ຜູ້ຂັບລົດບັນທຸກ, ແລະ ຜູ້ຈັດການດ້ານການຈັດສົ່ງຮູ້ດີວ່າການເຄື່ອນຍ້າຍຂອງສິນຄ້າໃນເວລາຂົນສົ່ງເປັນຄວາມສ່ຽງທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດຢູ່ເທິງທາງ. ເມື່ອສິນຄ້າເຄື່ອນຍ້າຍໄປຢ່າງບໍ່ຄາດຄິດພາຍໃນຫ້ອງຂົນສົ່ງຫຼືຢູ່ເທິງເວທີຂົນສົ່ງເປີດ, ຜົນທີ່ເກີດຂຶ້ນອາດຈະເລີ່ມຈາກສິນຄ້າເສຍຫາຍຈົນເຖິງອຸບັດຕິເຫດທີ່ຮ້າຍແຮງ. ເຊືອກຮັດ ເປັນເຄື່ອງມືຫຼັກທີ່ໃຊ້ໃນທຸກອຸດສາຫະກຳເພື່ອເຊື່ອມຕໍ່ສິນຄ້າໃຫ້ແໜ່ນໃສ່ ແລະ ຂັບໄລ່ການເຄື່ອນຍ້າຍທີ່ອັນຕະລາຍອອກໄປກ່ອນທີ່ລົດຈະອອກຈາກເຂດບັນທຸກ.

ການເຂົ້າໃຈຢ່າງແທ້ຈິງວ່າ ເຊືອກຮັດ ການປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ສິນຄ້າເຄື່ອນຍ້າຍຕ້ອງມີການພິຈາລະນາທັງດ້ານກົນໄດ (mechanics) ທາງຮ່າງກາຍ ແລະ ວິທີການທີ່ນຳໃຊ້ຢູ່ໃນການປະຕິບັດຈິງ ເພື່ອຮັກສາສິນຄ້າໃຫ້ຢູ່ໃນສະຖານະທີ່ປອດໄພ. ສາຍຮັດ (tie down straps) ຈະເຮັດວຽກໂດຍການນຳໃຊ້ຄວາມຕຶງທີ່ຄວບຄຸມໄດ້ເທິງສິນຄ້າ ເພື່ອແຈກຢາຍແຮງໄດ້ຢ່າງເທົ່າທຽມກັນ ແລະ ຮັກສາສິນຄ້າໃຫ້ຢູ່ໃນສະຖານະທີ່ກົດຢູ່ກັບພື້ນຂອງລົດຂົນສົ່ງ ຫຼື ພື້ນຂອງລົດເປີດ. ຄູ່ມືນີ້ຈະອธິບາຍຢ່າງລະອຽດເຖິງວິທະຍາສາດ ວິທີການ ແລະ ວິທີປະຕິບັດທີ່ດີທີ່ສຸດທີ່ເຮັດໃຫ້ ເຊືອກຮັດ ເປັນເສົາຫຼັກຂອງການຂົນສົ່ງສິນຄ້າທີ່ປອດໄພ.

ກົນໄດທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງຂອງສາຍຮັດ (tie down straps) ແລະ ການຄວບຄຸມສິນຄ້າ

ຄວາມຕຶງສ້າງຄວາມສະຖຽນ

ຫຼັກການພື້ນຖານຂອງສາຍຮັດ (tie down straps) ແມ່ນການຄວບຄຸມຄວາມຕຶງ. ເມື່ອສາຍຮັດ (tie down straps) ຖືກຕິດຕັ້ງ ແລະ ຕຶງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ມັນຈະສ້າງແຮງກົດ (compressive force) ທີ່ຮັກສາສິນຄ້າໃຫ້ຢູ່ກັບພື້ນທີ່ທີ່ເປັນສະຖຽນ. ສິ່ງນີ້ຈະປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ສິນຄ້າເຄື່ອນໄຫວ ລື້ນ ຫຼື ລ້າວເມື່ອລົດເລີ່ມເຄື່ອນ ຫຼື ຢຸດ ຫຼື ຫຼີກເລີ່ຍງ. ສາຍຮັດ (tie down straps) ເຮັດໃຫ້ສິນຄ້າທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການຮັກສາຢ່າງເໝາະສົມ ແລະ ສາມາດເຄື່ອນໄຫວໄດ້ເປັນອິດສະຫຼະ ເປັນສ່ວນໆ ເປັນໜຶ່ງຫຼັກກາຍທີ່ເຄື່ອນໄຫວຮ່ວມກັບລົດ ແທນທີ່ຈະເຄື່ອນໄຫວຕ້ານກັບລົດ.

ສາຍຮັດແບບເລື່ອນ (Ratchet-style) ມີປະສິດທິພາບເປັນຢ່າງຍິ່ງ ເນື່ອງຈາກວ່າມັນຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ປະຕິບັດງານສາມາດເພີ່ມຄວາມຕຶງຢ່າງຄ່ອຍເປັນຄ່ອຍໄດ້ຈົນກວ່າຈະບັນລຸຄວາມແຂງແຮງທີ່ຕ້ອງການ. ໂຄງການເລື່ອນຈະລັອກຄວາມຕຶງນີ້ໄວ້ ແລະ ຮັກສາໄວ້ຕະຫຼອດທັງຫມົດຂອງການເດີນທາງ. ຕ່າງຈາກເສື້ອໄຟທີ່ງ່າຍໆ ຫຼື ເສື້ອໄຟສັ່ນ (bungee cords), ສາຍຮັດທີ່ມີໂຄງການເລື່ອນຈະບໍ່ສູນເສຍຄວາມຕຶງຈາກການສັ່ນ ຫຼື ການຍືດຫຼຸ້ນ ເຊິ່ງເປັນຂໍ້ດີທີ່ສຳຄັນເປັນຢ່າງຍິ່ງໃນການຂົນສົ່ງທີ່ໄກ ຫຼື ໃນເສັ້ນທາງທີ່ບໍ່ດີ.

ຂອບເຂດນ້ຳໜັກໃນການເຮັດວຽກ ແລະ ການຈັດຈ່າຍແຮງ

ທຸກໆຊุดຂອງສາຍຮັດເຖິງມີຄ່າຈຳກັດນ້ຳໜັກໃນການໃຊ້ງານ (Working Load Limit) ເຊິ່ງບອກເຖິງແຮງສູງສຸດທີ່ສາຍຮັດສາມາດຮັບໄດ້ຢ່າງປອດໄພ. ການເລືອກສາຍຮັດເຖິງທີ່ມີຄ່າຈຳກັດນ້ຳໜັກໃນການໃຊ້ງານທີ່ເໝາະສົມຕາມນ້ຳໜັກຂອງສິນຄ້າແມ່ນມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍ. ສາຍຮັດເຖິງທີ່ມີຄ່າຈຳກັດຕ່ຳເກີນໄປອາດຍືດ, ລື້ນ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ຂາດເສຍໄດ້ເມື່ອເກີດແຮງໄດນາມິກຈາກທາງລົດ, ໃນຂະນະທີ່ສາຍຮັດເຖິງທີ່ມີຄ່າຈຳກັດທີ່ຖືກຕ້ອງຈະຮັກສາຄວາມຕຶງທີ່ສະເໝືອນກັນ ແລະ ຄວາມຄວບຄຸມຂອງສິນຄ້າໄດ້ຢ່າງດີ. ການຈັດສາຍຮັດເຖິງຢ່າງເທົ່າທຽນທົ່ວທັງສິນຄ້າ — ບໍ່ແມ່ນເນັ້ນໃສ່ຈຸດດຽວ — ຍັງຊ່ວຍໃຫ້ຄວາມກົດດັນຖືກແຈກຢາຍໄປທົ່ວເຂດທີ່ກວ້າງຂຶ້ນ, ສະນັ້ນຈຶ່ງຫຼຸດຜ່ອນຄວາມສ່ຽງທີ່ສິນຄ້າຈະເສຍຮູບ ແລະ ສາຍຮັດເຖິງຈະເສຍຫາຍ.

ວິທີການທີ່ເໝາະສົມໃນການໃຊ້ສາຍຮັດເຖິງຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ

ຮູບແບບການຮັດສາຍ: ຮັດຕື້ງ, ຮັດເທິງ, ແລະ ຮັດເຕົ້າ

ສາຍຮັດທີ່ໃຊ້ເພື່ອຮັກສາສິນຄ້າສາມາດຖືກນຳໃຊ້ໃນຫຼາຍຮູບແບບຕາມປະເພດຂອງສິນຄ້າ ແລະ ທິດທາງຂອງແຮງທີ່ຄາດວ່າຈະເກີດຂຶ້ນ. ຮູບແບບການຮັດລົງຕົງ (straight-down) ແມ່ນການຈັດສາຍຮັດໃຫ້ຢືນຕັ້ງຕັ້ງເທິງສິນຄ້າ ເຊິ່ງເປັນວິທີທີ່ມີປະສິດທິຜົນໃນການປ້ອງກັນການດຶດຂຶ້ນ-ລົງຂອງສິນຄ້າເມື່ອເຮັດການຂົນສົ່ງໃນລູກສູນ (flatbed). ຮູບແບບການຮັດຂ້າມຈຸດກາງ (over-center) ແມ່ນການຈັດສາຍຮັດໃຫ້ວິ່ງໄປຕາມແນວທີ່ເປັນເສັ້ນທະແນງຂ້າມເທິງສິນຄ້າ ເຊິ່ງສ້າງການຮັກສາທັງໃນທິດທາງຕັ້ງ ແລະ ຂວາງໃນເວລາດຽວກັນ. ການຮັດເປັນຮູບ X (cross-strapping) ແມ່ນເໝາະສຳລັບການປ້ອງກັນການເຄື່ອນທີ່ດ້ານຂ້າງຂອງສິນຄ້າທີ່ມີຄວາມສູງຫຼາຍກວ່າຄວາມກວ້າງ.

ສຳລັບອຸປະກອນ ແລະ ເຄື່ອງຈັກທີ່ໜັກ, ສາຍຮັດມັກຖືກນຳໃຊ້ຮ່ວມກັບສາຍເຫຼັກທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ກັບຈຸດເຊື່ອມຕໍ່ (anchor chains) ແລະ ບ່ອນກັ້ນລ້ອມ (wheel chocks), ແຕ່ສາຍຮັດເອງກໍຈະຮັບຜິດຊອບໃນການຄວບຄຸມຄວາມຕຶງທີ່ແນ່ນອນເພື່ອປ້ອງກັນການເບື່ອງ ຫຼື ການເຄື່ອນທີ່ຂອງໂຄງສ້າງເຄື່ອງຈັກໃຕ້ນ້ຳໜັກຂອງສິນຄ້າ. ການເຂົ້າໃຈວ່າຈະເລືອກໃຊ້ຮູບແບບໃດນັ້ນມີຄວາມສຳຄັນເທົ່າກັບການເລືອກສາຍຮັດທີ່ເໝາະສົມສຳລັບວຽກງານນັ້ນ.

ການເລືອກຈຸດເຊື່ອມຕໍ່ (Anchor Point) ແລະ ການຈັດວາງສາຍຮັດ

ເຊືອກຮັດຕ້ອງຖືກໃຊ້ຢູ່ໃນລະດັບທີ່ມີປະສິດທິພາບເທົ່າກັບຈຸດເຊື່ອມຕໍ່ທີ່ເຊືອກດັ່ງກ່າວເຊື່ອມຕໍ່ເຂົ້າໄປ. ຈຸດເຊື່ອມຕໍ່ທີ່ໄດ້ຮັບການຈັດອັນດັບຢ່າງເໝາະສົມ—ເຊັ່ນ: ຈຸດເຊື່ອມຕໍ່ທີ່ຖືກຕິດຕັ້ງໄວ້ໃນສ່ວນທ້ອງຂອງລົດກະບະຫຼື ສ່ວນຂ້າງຂອງລົດເປີດ—ຕ້ອງຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອໃຫ້ເຊືອກຮັດສາມາດຖ່າຍໂອນຄວາມແຂງແຮງໃນການຮັດເຂົ້າໄປໃນໂຄງສ້າງຂອງລົດໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ. ການນຳໃຊ້ຈຸດເຊື່ອມຕໍ່ທີ່ບໍ່ເໝາະສົມຈະເຮັດໃຫ້ເຊືອກຮັດທີ່ມີຄຸນນະສົມບັດດີທີ່ສຸດສູນເສຍປະສິດທິຜົນທັງໝົດ. ຜູ້ຂັບຂີ່ຍັງຄວນຮັບປະກັນວ່າເຊືອກຮັດບໍ່ຖືກວາງເທິງເສັ້ນແທງທີ່ແ sharp ຫຼື ພື້ນທີ່ທີ່ມີຄວາມຮຸນແຮງ, ເຊິ່ງອາດຈະຕັດເຂົ້າໄປໃນເນື້ອເຊືອກ ແລະ ຫຼຸດທັງຄວາມສາມາດໃນການຮັດຂອງເຊືອກໄປຕາມເວລາ. ການນຳໃຊ້ຕົວປ້ອງກັນເສັ້ນແທງ ແລະ ຕົວປ້ອງກັນມຸມຮ່ວມກັບເຊືອກຮັດຈະຊ່ວຍຍືດອາຍຸການໃຊ້ງານຂອງເຊືອກ ແລະ ຮັກສາຄວາມປອດໄພຂອງສິນຄ້າໃຫ້ຄົງທີ່.

ການເລືອກເຊືອກຮັດທີ່ເໝາະສົມສຳລັບສິນຄ້າຂອງທ່ານ

ເລື່ອງທີ່ຕ້ອງພິຈາລະນາ: ວັດສະດຸ, ຄວາມກວ້າງ, ແລະ ປະເພດຂອງຂ້າງທີ່ໃຊ້ເຊື່ອມຕໍ່

ສາຍຮັດຖືກຜະລິດຈາກວັດສະດຸທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ຄວາມກວ້າງ ແລະ ຄວາມຍາວທີ່ແຕກຕ່າງກັນເພື່ອໃຫ້ເໝາະສົມກັບປະເພດສິນຄ້າທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ແລະ ສະພາບແວດລ້ອມຂອງການຂົນສົ່ງ. ວັດສະດຸ polyester ແມ່ນວັດສະດຸທີ່ນິຍົມໃຊ້ທີ່ສຸດສຳລັບສາຍຮັດເນື່ອງຈາກມັນຕ້ານການຍືດ, ການເສື່ອມສະພາບຈາກແສງ UV ແລະ ການດູດຊຶມຄວາມຊຸ່ມຊື້ນ, ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຊ່ວຍຮັກສາຄວາມຕຶງທີ່ສະເໝືອນກັນໃນໄລຍະການຂົນສົ່ງ. ສາຍທີ່ກວ້າງຂື້ນ—ເຊັ່ນ: 50mm ເຂັມຂັດສຳລັບການເຊື່ອມຕໍ່ —ຈະແຈກແຮງອອກໃນເຂດໆທີ່ກວ້າງຂື້ນ, ເຮັດໃຫ້ເໝາະສົມກັບສິນຄ້າທີ່ໜັກກວ່າ ແລະ ລົດຜ່ອນຄວາມເຄັ່ນຂັ້ນສູງໃນເນື້ອທີ່ຂອງສິນຄ້າ.

ປະເພດຂອງແຖບຕິດຕາມ (Hook) ແມ່ນປັດໄຈທີ່ສຳຄັນອີກຢ່າງໜຶ່ງໃນການເລືອກແຖບຮັດເຊື່ອມ. ແຖບຕິດຕາມປະເພດ J-hook ແມ່ນຖືກນຳໃຊ້ຢ່າງກວ້າງຂວາງສຳລັບການນຳໃຊ້ກັບເວທີເປີດ (flatbed) ເນື່ອງຈາກມັນສາມາດຕິດຕາມເຂົ້າກັບຊ່ອງຕິດຕາມມາດຕະຖານໄດ້ຢ່າງໄວວາ. ແຖບຮັດເຊື່ອມທີ່ມີ J-hook ສອງອັນ ສະເໜີຄວາມປອດໄພເພີ່ມເຕີມໂດຍການໃຫ້ຈຸດຕິດຕາມສອງຈຸດ ເຊິ່ງຊ່ວຍຫຼຸດຄວາມສ່ຽງຂອງການຖອນອອກຢ່າງບໍ່ຕັ້ງໃຈເວລາຂົນສົ່ງ. ສຳລັບເວທີປິດ (enclosed trailers) ແຖບຮັດເຊື່ອມທີ່ມີ flat hook ຫຼື wire hook ຈະໃຫ້ການຕິດຕາມທີ່ມີລັກສະນະຕ່ຳກວ່າ ເຊິ່ງເໝາະສຳລັບບ່ອນທີ່ມີພື້ນທີ່ຈຳກັດ ແລະ ບໍ່ເຮັດໃຫ້ເກີດການກະທັບກັບສິນຄ້າອື່ນໆ.

ການດູແລ ແລະ ການກວດສອບແຖບຮັດເຊື່ອມ

ເຖິງແມ່ນວ່າເຊືອກຮັດທີ່ດີທີ່ສຸດກໍຈະເສຍຫາຍກ່ອນເວລາ ຖ້າບໍ່ໄດ້ຮັບການກວດສອບ ແລະ ດູແລຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ກ່ອນໃຊ້ໃນແຕ່ລະຄັ້ງ ຜູ້ປະຕິບັດງານຄວນກວດສອບເຊືອກຮັດຢ່າງເປັນທັດສະນີ ເພື່ອຊອກຫາສັນຍານຂອງການສຶກ, ສາຍເຊືອກທີ່ຕັດ, ການເປື່ອນສີຈາກເຄມີ, ຫຼື ສັນຍານຂອງຄວາມເສຍຫາຍຈາກແສງ UV. ຄູ່ມືການເຮັດວຽກຂອງເຄື່ອງຈັກຮັດ (ratchet mechanisms) ຕ້ອງຖືກທົດສອບເພື່ອໃຫ້ເຮັດວຽກໄດ້ຢ່າງລຽບລ້ອນ ແລະ ກວດສອບເພື່ອຊອກຫາສານເຄື່ອນທີ່ເກີດຈາກການກັດກິນ ຫຼື ສິ່ງເສດເຫຼືອທີ່ອາດຈະຂັດຂວາງການຕັ້ງຄ່າຄວາມຕຶງຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ການເກັບຮັກສາເຊືອກຮັດໄວ້ຫ່າງຈາກແສງຕາເວັນໂດຍກົງ ແລະ ຄວາມຊຸ່ມຊື້ນເມື່ອບໍ່ໄດ້ໃຊ້ງານ ຈະຊ່ວຍຍືດອາຍຸການໃຊ້ງານຂອງມັນໄດ້ຢ່າງມີນັກ ແລະ ຮັບປະກັນວ່າມັນຈະເຮັດວຽກໄດ້ຢ່າງເຊື່ອຖືໄດ້ໃນເວລາທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດ.

ຄຳຖາມທີ່ຖືກຖາມເລື້ອຍໆ

ຈຳນວນເຊືອກຮັດທີ່ຕ້ອງການເພື່ອຮັກສາບັນທຸກໃຫ້ປອດໄພແມ່ນເທົ່າໃດ?

ຈຳນວນຂອງເຊືອກຮັດທີ່ຕ້ອງການຂຶ້ນກັບນ້ຳໜັກ ແລະ ມິຕິຂອງສິນຄ້າ ແລະ ຂໍ້ບັງຄັບທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການຂົນສົ່ງ. ຄຳແນະນຳທົ່ວໄປຂອງອຸດສາຫະກຳແມ່ນໃຊ້ເຊືອກຮັດຢ່າງໆນ້ອຍທີ່ສຸດສີ່ເສັ້ນສຳລັບສິນຄ້າທີ່ເກີນຈຸດທີ່ກຳນົດໄວ້, ແລະ ເພີ່ມເຊືອກຮັດເພີ່ມເຕີມເມື່ອນ້ຳໜັກຂອງສິນຄ້າເພີ່ມຂຶ້ນ. ກະລຸນາປຶກສາຂໍ້ບັງຄັບການຮັກສາສິນຄ້າໃນການຂົນສົ່ງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບເຂດທີ່ທ່ານຢູ່ເພື່ອກຳນົດຄວາມຕ້ອງການທີ່ແນ່ນອນສຳລັບປະເພດສິນຄ້າຂອງທ່ານ.

ເຊືອກຮັດສາມາດນຳໃຊ້ຄືນໄດ້ຫຼັງຈາກຮັດສິນຄ້າທີ່ໜັກຫຼືບໍ່?

ເຊືອກຮັດສາມາດນຳໃຊ້ຄືນໄດ້ຖ້າວ່າມັນຜ່ານການກວດສອບຢ່າງລະອຽດຫຼັງຈາກແຕ່ລະຄັ້ງທີ່ໃຊ້. ຖ້າເຊືອກຮັດສະແດງໃຫ້ເຫັນສັນຍານຂອງຄວາມເສຍຫາຍ, ການສຶກສາທີ່ຮຸນແຮງ, ຫຼື ຄວາມຍືດຫຸດທີ່ຫຼຸດລົງໃນສ່ວນຂອງເຊືອກ, ມັນຄວນຖືກຖອນອອກຈາກການໃຊ້ງານທັນທີ. ເຊືອກຮັດທີ່ໄດ້ຮັບການກວດສອບຢ່າງເປັນປະຈຳ ແລະ ຈັດເກັບຢ່າງຖືກຕ້ອງສາມາດໃຊ້ງານໄດ້ຢ່າງເຊື່ອຖືໄດ້ຫຼາຍວຟົງ, ເຮັດໃຫ້ມັນເປັນວິທີການຮັກສາສິນຄ້າທີ່ມີປະສິດທິພາບດ້ານຕົ້ນທຶນສຳລັບການຂົນສົ່ງທີ່ດຳເນີນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງ ເຊືອກຮັດປະເພດລ້ອກ ແລະ ເຊືອກຮັດທີ່ມີຫົວຈັບແບບກົມບັກເກີ?

ສາຍຮັດທີ່ມີເຄື່ອງຈັກປັບຕຶ່ງ (Ratchet tie down straps) ໃຊ້ກົລະຈັກປັບຕຶ່ງເພື່ອໃຫ້ແຮງດຶງທີ່ເຂັ້ມແຂງ ແລະ ລັອກໄວ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ເຮັດໃຫ້ເໝາະສຳລັບສິນຄ້າທີ່ໜັກ ຫຼື ໃຫຍ່ ທີ່ຕ້ອງການແຮງຈັບທີ່ແໜ້ນ ແລະ ສົມໍ່າສະເໝີ. ສາຍຮັດທີ່ມີຕົວລັອກແບບ Cam buckle tie down straps ໃຊ້ຕົວລັອກທີ່ອີງໃສ່ແຮງເສຍດສຽງ (friction-based buckle) ທີ່ງ່າຍດາຍກວ່າ ແລະ ຖືກດຶງຕຶ່ງດ້ວຍມື ເຊິ່ງເໝາະສຳລັບສິນຄ້າທີ່ເບົາ ຫຼື ມີຄວາມບໍ່ແໜ້ນແຂງ ທີ່ອາດຈະເສຍຫາຍຖ້າຖືກດຶງຕຶ່ງຫຼາຍເກີນໄປ. ການເລືອກໃຊ້ສາຍຮັດທັງສອງປະເພດນີ້ຄວນອີງໃສ່ນ້ຳໜັກຂອງສິນຄ້າ ແລະ ຄວາມຕຶ່ງທີ່ຕ້ອງການເພື່ອຮັກສາຄວາມປອດໄພຂອງສິນຄ້າໃນระหว່າງການຂົນສົ່ງ.